Bazen gök yüzünden yere düşmüş kanatları kırılmış kuş gibi bi varlık olduğunu düşünüyorum.Uçmayı öğrenmeye çalışıyor ve çalışırken düşüyorum.O zaman annem bana kızıyor içten içe bilirim çok üzülüyor.Hocalarım oluyor bazen çok şımardığım ve hep çocuk kaldığı için ruhum beni şikayet edip terkediyorlar, aslında üzülmüyorum buna yaptıkları kaçmak ama bunu kabullenmezler.Annemler doktora götürdü doktorlar böyle giderse ölüceğimi söylediler.Bana bi daha hayal kurmamam gerektiğini de eklediler..Hayallerim ciğerlerimi çalışmaz hale getirmiş beynimi ele geçirip beni zehirliycekmiş.Ama ben daha uzun bi süre burada aranızda dolaşıcağımı sanıyorum.Canım sıkıldı yazdım canım sıkıldı şimdi son veriyorum.Size veda etmem gerekmiyor bu nedenle son cümlemi nasıl kurmam gerektiğini bilmiyorum.